Głównym składnikiem gazu ziemnego jest metan. Obok metanu mogą występować w niewielkich ilościach inne węglowodory oraz różne związki organiczne lub mineralne. W Polsce bardzo często gaz ziemny zawiera azot.
Zgodnie z polską normą gaz ziemny dzieli się na cztery podgrupy (gazy ziemne zaazotowane): Lm, Ln, Ls, Lw oraz grupę (gaz ziemny wysokometanowy) E. W Polsce w sieciach dystrybucyjnych są rozprowadzane 3 rodzaje gazu :
- Gaz wysokometanowy zawierający oprócz metanu do 7% azotu
- Gazy zaazotowane : Lw (około 14 % azotu) oraz Ls (około 28 % azotu)
Gaz ziemny jest gazem bezbarwnym, bez zapachu (stąd ze względów bezpieczeństwa wymaga nawaniania), nie jest trujący przy zawartości w powietrzu powyżej 25 do 30% może oddziaływać dusząco i odurzająco na człowieka z powodu niedoboru tlenu. Zmieszany w określonych proporcjach z powietrzem może być jednak wybuchowy (podobnie jak inne paliwa).
Należy jednak podkreślić, że przy prawidłowo prowadzonej eksploatacji sieci instalacji gazowej, właściwej konserwacji urządzeń i sprawnej wentylacji pomieszczeń, w których są instalowane, gaz ziemny jest paliwem bezpiecznym.
Gaz ziemny zyskuje na świecie coraz większą popularność. Spośród trzech powszechnie używanych paliw pierwotnych, tj. węgla, oleju opałowego i gazu ziemnego – gaz jest źródłem energii relatywnie najbardziej przyjaznym ekologicznie (podczas jego spalania emituje do atmosfery znacznie mniej dwutlenku węgla, tlenków azotu, siarki, ciężkich metali, pyłów, niż inne konwencjonalne paliwa)
Główne zalety gazu ziemnego:
- Niewielka zawartość substancji szkodliwych dla środowiska naturalnego;
- Może być magazynowany, ale nie wymaga magazynowania u odbiorcy;
- Jest lżejszy od powietrza, stąd łatwo jego usunąć z pomieszczenia (wentylacja)
- Ma wysoką kaloryczność i stabilną jakość;
- Proces spalania przebiega z wysoką sprawnością;
- Możliwa jest pełna automatyzacja procesu spalania.